X
تبلیغات
رایتل

هوالفتاح العلیم - برچیده شدن بیماری طاعون گاوی از کشور

چهارشنبه 7 بهمن‌ماه سال 1388 ساعت 02:42 ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم 

طاعون گاوی                                 Rinderpest    

دکترمهدی ابراهیمی جعفری

 

Rinderpest

Disease and cause

Rinderpest is an acute, usually fatal, viral disease principally of cattle. The disease affects the gastrointestinal and respiratory systems. It is a devastating disease of cattle and some wild artiodactyls (African buffalo, giraffe, eland and kudu) with death rates during outbreaks approaching 100%. Rinderpest is caused by a virus belonging to the family Paramyxoviridae.

Species affected

Cattle and buffalo are highly susceptible and rinderpest is most frequently seen in these species. Sheep and goats may develop clinical signs but serious disease is uncommon. Disease occurs but may be inapparent in camels, deer and pigs. Humans are not affected.

Distribution

The disease occurs in parts of Africa, the Middle East, Pakistan, India and Nepal. An outbreak in Russia was reported to OIE in 1998. It has been eliminated from China and most of South East Asia. There was an occurrence of rinderpest in Western Australia in 1923 that was quickly eradicated. The disease has never recurred in Australia.

Key signs

There is sudden onset of fever, followed by depression, loss of appetite, reduced milk production, nasal and eye discharges and laboured, rapid breathing. Irregular erosions appear in the mouth, lining of the nose and genital tract. Acute diarrhoea is a common feature of the disease. Most animals die 6-12 days after onset of clinical signs.

Spread

The virus is excreted 1-2 days before clinical signs are observed. Virus is found in expired air, eye and nose discharges, saliva, faeces, urine and milk. Transmission is mainly through aerosols. Infection spreads to new areas by movement of infected animals. Recovered animals have a solid immunity and there is no known chronic carrier state. Indirect transmission by clothing, equipment and so on, is unlikely as the virus does not persist in the environment.

Persistence of the virus

The virus is relatively heat-sensitive, being rapidly inactivated at 56°C, and does not persist in the environment. The virus can be detected in the milk of recovered animals up to 45 days after recovery and occurs in milk 1-2 days before clinical signs develop. The virus is sensitive to a wide range of disinfectants.

Control strategy

The strategy if an outbreak occurs in Australia is eradication by: 

§    stamping out to remove the source of infection

§    strict quarantine and movement controls to prevent spread

§    decontamination to eliminate the virus

§    tracing and surveillance to detect the extent of infection

§    zoning to define infected and disease-free areas. 

Vaccines are available overseas and may be considered in certain circumstances.

  http://www2.dpi.qld.gov.au/health/3957.html

 >  استانداردهای توصیه شده(OIE) برای سیستم مراقبت اپیدمیولوژیکی طاعون گاوی

1-اهداف این سند( شمار1-8-3)
این سند ضوابط مربوط به موارد زیر را تشریح مینماید :
الف)ثابت کردن اینکه یک کشور یا یک ناحیه عاری از طاعون گاوی است و
ب)اعلام عاری بودن از طاعون گاوی

2-تعریف و اهداف مراقبت
جهت تهیه مدارک وشواهد دال بر اینکه یک کشور ویا ناحیه عاری از یک بیماری ویا آلودگی است ،وجود سیستم مراقبت ضروری میباشد. مراقبت بیماری میبایست بابکارگیری هردو مورد زیر اجرا شود :
الف)سیستم گزارش دهی از هرگونه علائم فعالیت بیماری که توسط دامداران ودامپزشکان مشاهده میشود.
ب)برنامه فعال معاینه نمونه هایی از دامهای جمعیت میزبان (تحت پوشش برنامه)که بشکل آماری انتخاب شده اند ، بمنظور کشف علائم بالینی یا سایر نشانه های وقوع بیماری یا انتقال آلودگی .
در هر یک ازدو موردفوق ، متعاقب هرگونه ظنی به فعالیت بیماری میبایست ،اقدامات قرنطینه ،اقدامات تشخیص تائیدی و هرنوع اقدامات ضروری برا ی کنترل بیماری انجام گیرد، از اینرو مراقبت ، دلالت می کند براقدامات رسمی که متعاقب کشف شواهدی از بیماری یا آلودگی انجام می شود. مراقبتsurviellance) ) با پایش (monitoring) ،که در آن جمع آوری داده هااز مراکز پرورش دام بشکلی مشابه صورت میگیرد، قابل مقایسه است لیکن در پایش ، فعالیت جمع آوری داده ها دلالت بر هیچگونه اقدامات رسمی براساس یافته ها نمی نماید.

3-مراحل اعلام یک کشور بعنوان عاری از طاعون گاوی
هدف فعلی از کنترل بیماری طاعون گاوی ، نیل به پاک شدن کشورها و بعد ازآن تمام نواحی جهان ازاین بیماری با هدف نهایی رسیدن به ریشه کنی جهانی میباشد.از اینرو ضروری است که یک سیستم، برای بازبینی مراحل حرکت بطرف این اهداف کوتاه و بلند مدت ،ونیز کمک به کشورهایی که مایل به فعالیت درزمینه تجارت دام ومحصولات دامی هستند،ولیکن با مشکلات ناشی از وقوع بیماری در حال حاضر ویا گذشته روبه رومی باشند،ایجادشود.
فرایندی سه مرحله ای برای دستیابی وتائید عاری بودن از طاعون وجود دارد، که میبایست اعمال شود. وقتیکه از پاک بودن یک کشور از طاعون گاوی و غیر محتمل بودن بازگشت بیماری اطمینان حاصل شد، آن کشور میتواندخودرا بشکل موقت عاری از بیماری اعلام نماید مشروط بر آنکه اطمینان حاصل شودکه آن کشور ضوابط لیست شده در زیر را رعایت نموده است.
سپس مراحل بعدی موکول به بازبینی بین المللی تحت حمایت OIEمیباشد.حداقل سه سال بعداز آنکه یک کشور خود را بصورت موقت عاری از بیماری طاعون گاوی اعلام کرد، چنانچه ضوابط مذکور در زیر را رعایت نموده باشد میتواند توسط OIE عاری از بیماری طاعون گاوی اعلام شود.حداقل یک سال بعد، کشوری که ضوابط سخت تری را در رابطه با طاعون گاوی رعایت نمایدمیتواند عاری از آلودگی به (ویروس) طاعون گاوی اعلام شود.

ضوابط اختصاصی پیشنهاد شده برای هرمرحله از این فرایند بشرح زیر میباشد:
ا لف)عاری شدن موقت از طاعون گاوی
یک کشوربرای آنکه خود ویا یک ناحیه از خود را بشکل موقت عاری از بیماری اعلام نماید میبایست شرایط معینی را محقق نماید که شامل موارد زیر میباشد:
1)یبایست حد اقل برای 2 سال هیچ موردی از بیماری طاعون گاوی بشکل بالینی تشخیص داده نشده باشد.
2)در کشور مذکور سرویس دامپزشکی کارآمدی وجود داشته باشد که قادر به پایش(MONITIRING ) وضعیت بهداشتی دام در کشور باشد .
3)این سرویس دامپزشکی تمام شواهد بالینی دلالت کننده بر طاعون را بررسی نماید.
4)در آن کشور سیستم کارآمد گزارش دهی از مراکز پرورش دام به مسئول دامپزشکی مرکزی و نیزاز آنجا به OIE ایجاد شود.
5)سیستمی قابل اعتماد ،که از طریق کنترل مرزی کارآمد ، قرنطینه و غیره موجب پیشگیری از ورود آلودگی میشود ، ایجاد گردد..
6)از تاریخ اعلام (اعلام موقت عاری بودن از بیماری ) تمام واکسیناسیون ها علیه بیماری طاعون گاوی متوقف شود. سازمان OIE و کشورهای همسایه میبایست از این تصمیم با ذکر تاریخ قطع واکسیناسیون (بشکل مکتوب )مطلع شوند.
ب)عاری شدن از بیماری طاعون گاوی
کشور ویا ناحیه ای که حداقل برای 5 سال علیه طاعون گاوی واکسن نزده باشد ودر تمام آن دوره هیچگونه شواهدی از طاعون گاوی نداشته باشد میتواند بوسیله OIE و بر اساس نتایج کمیسیون تب برفکی وسایرکمیسیونهای همه گیرشناسی دامیOIE عاری از بیماری اعلام گردد به شرط آنکه کشور مذکور در تمام آن دوره ، بطور دائمی بفعالیت یک سیستم کارآمد گزارش بیماری ادامه دهد. یـــــــا ----<کشوری که خود را ،یا ناحیه ای در درون خود را بشکل موقت عاری از طاعون گاوی اعلام کرده ، بشرط برخورداری ازمعیارهای زیر میتواند توسط OIE عاری از طاعون گاوی اعلام گردد:
1)حد اقل برای 5 سال هیچ موردی از بیماری طاعون گاوی بشکل بالینی تشخیص داده نشده باشد.
2)حد اقل برای 3 سال هیچ واکسن طاعون گاوی در هیچ گونه دامی مورد استفاده قرارنگرفته و نیزحد اقل برای 3 سال هیچ واکسن هترو لوگی برعلیه طاعون گاوی در گاو ،گاومیش و یاک مورد استفاده قرارنگرفته باشد.
3)کشور هردو سیستم مراقبت کلینیکی و سیستم گزارش بیماری را برای طاعون گاوی بنحوی مناسب جهت تشخیص شکل بالینی بیماری در صورت حضور آن ، راه اندازی نموده باشد..
4)تمام شواهد بالینی دلالت کننده بر طاعون گاوی به وسیله روشهای میدانی وآزمایشگاهی (شامل آزمایشات سرولوژیک) ، برای رد وجود احتمالی طاعون گاوی مورد بررسی قرارگرفته باشد.
5)اقدامات موثر بالقوه ای برای پیشگیری از ورود مجدد بیماری وجود داشته باشد.
با رعایت این معیارها، یک کشور میتواند از OIE درخواست کند که عاری از بیماری طاعون گاوی اعلام شود
برای حفظ این وضعیت ، آن کشور میبایست رعایت این ا لزامات را تا اعلام عاری بودن از آلودگی ادامه دهد و میبایست بطور سالانه خلاصه ای ازپیشرفت کار را بهOIE گزارش نماید.
چنانچه دستیابی به عاری بودن از طاعون گاوی بشکل ملی ، در یک مرحله عملی نباشد ، یک کشور میتواند از OIE درخواست نماید که برخی نواحی کشور ، عاری از بیماری اعلام شوند بشرط آنکه :
1)هرناحیه (ZONE) پیشنهاد شده مرزهای کاملا معینی داشته باشد.
2)ناحیه عاری از بیماری از بقیه کشور و کشورهای آلوده همسایه بواسطه عواملی چون ناحیه تحت مراقب(SURVEILLANCE ZONE) یا سد های فیزیکی وجغرافیایی ونیز اقدامات بهداشتی حیات وحش، که از ورود آلودگی به نحو موثری پبشگیری مینمایند، جدا شده باشد.
3)حد اقل برای 5 سال در ناحیه پیشنهادشده هیچ موردی از بیماری طاعون گاوی بشکل بالینی تشخیص داده نشده باشد.
4)حد اقل برای 3 سال در ناحیه پیشنهاد شده هیچ واکسن طاعون گاوی در هیچ گونه دامی مورد استفاده قرارنگرفته و نیز حد اقل برای 3 سال هیچ واکسن هترو لوگی برعلیه طاعون گاوی در گاو ،گاومیش و یاک مورد استفاده قرارنگرفته باشد.
5)کشور در ناحیه پیشنهاد شده هردو سیستم مراقبت کلینیکی و سیستم گزارش بیماری را برای طاعون گاوی بنحوی مناسب جهت تشخیص شکل بالینی بیماری در صورت حضور آن ، راه اندازی نماید..
6)تمام شواهد بالینی دلالت کننده بر طاعون گاوی در ناحیه پیشنهاد شده به وسیله روشهای میدانی وآزمایشگاهی (شامل آزمایشات سرولوژیک)برای رد وجود احتمالی طاعون گاوی مورد بررسی قرارگیرد.
7)اقدامات موثر بالقوه ای برای پیشگیری از ورود مجدد بیماری به ناحیه پیشنهاد شده ، از بقیه کشور وسایر کشورها ،وجود داشته باشد..
اعلام برخی از نواحی کشور به عنوان عاری ازبیماری طاعون، موجب رفع نیاز کشورازادامه رعایت ضوابط فوق، برای اعلام عاری بودن تمام کشورازبیماری، نخواهد شد; چنانچه این کشور دستیابی به آن وضعیت را خواستار باشدمجبورخواهد بود قبل از آنکه برای تمام کشوردرخواست اعلام عاری بودن از بیماری طاعون نما ید کلیه ضوابطی را که پیشترتعیین شده است رعایت نماید،.
اگر موردی از وقوع منطقه ای موقت بیماری ، ناشی از ورود مجددطاعون به کشوری و یا ناحیه ای که در دوره 2ساله رعایت ضوابط اعلام عاری بودن از بیماری طاعون بسر میبرند، وجود داشته باشد ،آن کشور میتواند اقدامـات خـاصـی (شامل واکسیناسیون متمرکز اطراف کانونی ) برای ریشه کنی آن مورد وقوع بیماری انجام دهد. در آن شرایط قبل از آنکه کشور یا ناحیه، واجد شرایط درخواست برای اعلام عاری بودن از بیماری طاعون گاوی شود ، حداقل یک سال از تاریخ آخرین مورد بیماری ویا آخرین واکسیناسیون(هرکدام که دیرتر روی داده است)فاصله زمانی لازم خواهد بود.
برای انجام چنین درخواستی در این شرایط خاص ،کشور میبایستی کمیسیون تب برفکی وسایر کمیسیونهای همه گیر شناسی دامی OIEرا قانع کندکه وقوع بیماری ،نشان دهنده آندمیک بودن آلودگی نبوده و بیماری با فعالیتهای صورت گرفته ریشه کن شده است.
ج)عاری شدن از آلودگی به (ویروس)طاعون گاوی
کشوری ویا ناحیه ای که برای 10سال برعلیه طاعون گاوی واکسن نزده باشد ودر تمام آن دوره هیچگونه شواهدی از بیماری طاعون گاوی یا آلودگی به ویروس طاعون گاوی نداشته باشد میتواند بوسیله OIE و بر اساس نتایج کمیسیون تب برفکی وسایرکمیسیونهای همه گیرشناسی دامیOIE عاری از بیماری اعلام گردد به شرط آنکه ،درکشور مذکور، در تمام آن دوره یک سیستم کارآمد گزارش بیماری بطور دائمی فعالیت نماید.یــــا --->کشوری که در طی 10سال گذشته علیه طاعون گاوی واکسیناسیون انجام داده یا شواهد بالینی از طاعون داشته است ، به شرط برخورداری از معیارهای زیر میتواند توسط OIE عاری از آلودگی به طاعون معرفی شود:
1)آن کشور میبایست حداقل از یک سال قبل عاری از بیماری طاعون گاوی اعلام شده باشدو رعایت شروط این وضعیت را ادامه داده باشد.
2)میبایست سیستم مراقبت سرمی در حال اجرا و موثر،حداقل برای یک دوره 2ساله وجود داشته باشد، و یافته های حاصل از آن میبایست ناقض عاری بودن از آلودگی نباشد. این مراقبت سرمی میبایست علاوه بر گاو شامل سایر دامهای اهلی موجود نیز باشد.
3)بررسی آلودگی گونه های حساس وحشی (به ویروس طاعون گاوی ) در جایی که این گونه ها به تعداد قابل توجهی وجود دارند.درجایی که مجال آن وجود دارد، هرگاه ممکن باشد میبایست نمونه برداری صورت گیرد. برای افزایش امکان ردیابی حضور ویروس طاعون گاوی در دامهای شکاری ،در مناطق همجوار با جمعیت های بزرگ دام شکاری میبایست نمونه برداری استراتژیک مضاعفی از گله های دامهای اهلی صورت پذیرد.یافته های حاصله میبایست ناقض عاری بودن از آلودگی نباشد
با رعایت این معیارها، یک کشور میتواند از OIE درخواست کند که عاری از آلودگی به(ویروس) طاعون گاوی اعلام شود اعلام عاری بودن از آلودگی به(ویروس) طاعون گاوی فقط میتواند برای کل کشور ،و نه برای برخی مناطق در آن ،صورت پذیرد.
اگر موردی از وقوع منطقه ای موقت بیماری ، ناشی از ورود مجددطاعون به کشوری و یا ناحیه ای که در دوره یک ساله رعایت ضوابط اعلام عاری بودن از آلودگی به (ویروس) طاعون بسر میبرند، وجود داشته باشد ،آن کشور میتواند اقدامـات خـاصـی (غیراز واکسیناسیون) برای حذف آن مورد وقوع بیماری انجام دهد. در آن شرایط ،کشور میبایست حداقل یک سال ، بعد از تاریخ آخرین مورد بیماری ،در انتظار بسر ببرد تا واجد شرایط درخواست اعلام عاری بودن ازآلودگی به (ویروس) طاعون گاوی گردد ،
برای انجام چنین درخواستی در این شرایط خاص ،کشور میبایستی کمیسیون تب برفکی وسایر کمیسیونهای همه گیر شناسی دامی OIEرا قانع کندکه وقوع بیماری ،نشان دهنده آندمیک بودن آلودگی نبوده و آنکه بیماری با فعالیتهای صورت گرفته ریشه کن شده است.
بمنظور حفظ این وضعیت ،کشور میبایست به فعالیت یک سیتم گزارش دهی باکفایت ،که قادر به کشف طاعون درصورت وقوع باشد ،ادامه دهد.
*اگر یک کشور بخواهد که در پایان 4سال ،عاری از آلودگی به( ویروس)طاعون گاوی اعلام شود، درپایان2سال از قطع واکسیناسیون، میبایست مراقبت سرولوژیکی دامهای غیرواکسینه برقرارشده باشد تا ثابت شود که هیچ موردی از دام سرم مثبت ،حداقل برای 2سال ،در کشور وجود نداشته است.
4 ـ روشهای اپیدمیولوژیکی
الف)تعریف واحد نمونه برداری
یک واحد نمونه برداری، برای اهداف بررسی ومراقبت بیماری عبارتست از،گروهی از دامها ی در تماس نزدیک ،بنحویکه اگر دام آلوده ای درگروه باشد، افراد موجود در گروه در خطرتقرببا یکسانی از تماس با ویروس قرار بگیرند. در اغلب شرایط واحد نمونه برداری یک گله خواهد بود که به عنوان یک واحد توسط یک فرد ویا یک جمع اداره میشود، لیکن میتواند بشکل سایرگروه بندی های اپیدمیولوژیک مناسب ،که دامها درآن درمعرض اختلاط مرتب میباشند نیزباشد،همانند تمام دامهای متعلق به ساکنین یک روستا. درمناطقی که جابه جایی دامها بشکل کوچرو ویا چرا گرد وجود دارد، واحد نمونه برداری می توانداستراحت گاهها ،چاهها یا آبشخور های دائمی باشد.
ب)معیارهای طبقه بندی جمعیت های میزبان
هرگونه فعالیتهای مراقبت بیماری دام میبایست هدایت شده بر جمعیت طبقه بندی شده مطابق سیستم مدیریت و نیز اندازه گله، در جاییکه متغییر است، باشد.گله ها یا سایر واحد های نمونه برداری میبایست بو سیله روش انتخا ب آماری تصادفی از هرطبقه انتخاب شوند.
ج)روشهای میدانی و اندازه نمونه
اندازه نمونه سالانه میبایست برای تامین 95% احتمال کشف شواهد طاعون گاوی ،بفرض حضوربیماری باشیوع 1% گله ها یا سایر واحد های نمونه برداری و 5% دامهای موجود در گله ها یا سایر واحد های نمونه برداری ، کفایت نماید.این امر بشکل شاخص میتواند با آزمایش300گله درهر طبقه در هر سال حاصل شود لیکن روش نمونه برداری میبایست باراهنمای مراقبت اپیدمیولوژیک طاعون گاوی منتشر شده بوسیله نشریه علمی وتکنیکی OIE ویا روش دیگری که همان احتمال کشف(95%) را حاصل خواهد نمود ،مطابقت داشته باشد.
در جاییکه چهار چوب گله هامشخص است، میبایست گله ها با استفاده از جدول اعداد اتفاقی برا ی آزمایش انتخاب شوند. در غیر اینصورت گله های نمونه میتوانند با در نظرگرفتن نزدیکترین گله ها ، به نقطه ای درروی نقشه که بصورت اتفاقی انتخاب شده، مشخص گردند،بشرط آنکه گله ها بدرستی توزیع شده باشند. در صورت عدم موفقیت این روش هر گله در یک شعاع ثابت از نقطه مرجع ا نتخاب شده بصورت تصادفی ،میبایست نمونه برداری گردد. هرگونه معاینه وآزمایش لازم برروی هر گله انتخاب شده میبایست اجباری باشد.
در اجرای مراقبت بالینی برای شواهد طاعون گاوی ،تمام دامهای موجود در گله اتنخاب شده توسط دامپزشک ،از نظروجودعلائم بیماری بخصوص ضایعات دهانی معاینه خواهند شد.هر گونه ظنی از بیماری میبایست با استفاده از روشهای اپیدمیولوژیکی وآزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گیرد.
در اجرای مراقبت سرمی برای شواهد طاعون گاوی،اندازه نمونه در گله انتخاب شده میبایست برای تامین 95% احتمال ردیابی شواهد این بیماری ، بفرض حضور آن در5% از دامهای مطلوب انجام آزمایش سرمی ،کفایت نماید .تمام دامهای متولدشده بعد ازقطع واکسیناسیون و بیش از یک سال سن برای انجام آزمایش سرمی مطلوب میباشند.هرگونه نتیجه مثبت (در مراقبت سرمی) ،با استفاده از روشهای اپیدمیولوژیکی وآزمایشگاهی، جهت رد ویا تایید ظن فعالیت ویروس طاعون گاوی ، مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت .در جاییکه ملاحضات اجرایی ایجاب نماید ،تعداد دامهای مطلوب تست شده درگله نمونه برداری شده ، میتواند کاهش یابد . این امر احتمال ردیابی داخل گله ای را کاهش میدهدو حداقل میبایست افزایشی اجباری در تعداد گله های نمونه برداری وجود داشته باشد ،تا همچنان 95%احتمال ردیابی شواهدوقوع بیماری، با شیوع بین گله ای1% (که الزامیست) ،حفظ شده باشد.روشهای محاسبه اندازه نمونه داخل گله ای وبین گله ای یکسان در راهنمای مراقبت اپیدمیولوژیک طاعون گاوی منتشر شده بوسیله نشریه علمی وتکنیکی OIE ،توضیح داده شده است.
5-روشهای تشخیصی ویروس طاعون گاوی و ویروسهای مرتبط با طاعون گاوی
در جاییکه مراقبت بالینی و/یا سرمی در جمعیتی اسما عاری ازطاعون گاوی در حال انجام است ، در دسترس بودن انواعی از تست های آزمایشگاهی واستفاده از یک ویا چند روش از روشهای توضیح داده شده در OIE Manual of diagnostic test and vaccine حیاتی میباشد. آزمایشگاههای ملی میبایست قادر باشند انجام آزمایشات ردیابی آنتی ژن و آنتی بادی طاعون گاوی را بعهده گیرند مانند:
-جهت ردیابی آنتی ژن :آگار ژل ایمیونودیفیزیون تست (AGIDT ) و/یا ایمیونوکپچر الایزا(IC-ELISA) بمنظور کشف ویروس طاعون گاوی و ppr
-جهت مراقبت سرمی :کامپتتیو الایزا(C-ELISA)
چنانچه یک آزمایشگاه ملی نتواند جداسازی وتشخیص ویروس را انجام دهد میبایست همواره نمونه ها به آزمایشگاههای مرجع ارسال گردد.در هر صورت آزمایشگاههای ملی میبایست تعدادی نمونه بعنوان نماینده برای تعیین مشخصات ویروس به آزمایشگاه مرجع ارسال دارند.
6 ـ ارزیابی وضعیت بیماری
مسئولیت ارزیابی درخواستهای اعلام وضعیت عاری بودن از بیماری وعاری بودن از آلودگی با کمیسیون تب برفکی وسایر کمیسیونهای همه گیری شناسی دامی مباشد ،ودر صورت نیاز از مدیرکل oie در خواست میگردد یک هیئت متخصصین ، بمنظور حصول یک تصمیم آگاهانه برای ارائه به کمیته بین المللی جهت تائید ، تشکیل شود.
ترکیب وروش انتخاب هیئت متخصصین بایستی آنچنان باشد که هم تضمین کننده سطح بالایی از اظهار نظر فنی در ارزیابی مدارک بوده وهم تضمین کننده استقلال رای هیئت در دستیابی به نتیجه ، در باب وضعیت بیماری در یک کشور خاص ، باشد.   

http://www.farsvet.ir/fa/

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد